Omgaan met verlatingsangst

Omgaan met verlatenheid

De persoonlijkheid van een kind word in de eerste vijf jaar van zijn leven het meest beïnvloed door zijn omgeving. De twee belangrijkste dingen die we van kinderen moeten realiseren zijn dat het compleet afhankelijk en hulpeloos is. Ze zijn volledig afhankelijk om te leren herkennen en reageren op hun behoeftes. 

Op de tweede plaats zijn kinderen totaal egocentrisch. De combinatie van deze twee factoren – verlatingsangst en egocentrisme – veroorzaakt een machtige dynamiek bij alle kinderen. 

Voor jonge kinderen staat verlaten worden wel gelijk aan de dood. Die ervaringen kunnen bestaan uit:

  • Hij heeft honger en niemand geeft hem te eten;
  • Hij huilt en niemand houdt hem vast;
  • Hij is eenzaam maar niemand let op hem;
  • Een ouder word boos op hem;
  • Een ouder negeert hem;
  • Een ouder rust irrealistische verwachtingen op zijn schouders;
  • Een ouder gebruikt hem om in zijn/haar eigen behoeftes te voldoen;
  • Een ouder maakt hem contunu belachelijk in vergelijking met anderen;
  • Een ouder slaat hem;
  • Een ouder wil hem niet;
  • Een ouder laat hem achter maar komt niet bijtijds terug.

Iedereen in een imperfecte wereld en een imperfecte familie geboren is hebben we er allemaal ervaring met angsten om alleen achtergelaten en verlaten te worden. En ook al is hun overtuiging dat zij de oorzaak zijn van het feit dat ze verlaten worden een inaccurate interpretatie van de werkelijkheid. Kinderen kunnen niet anders dan begrijpen dat het hun fout was. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *