dwangmatig seksuele gewoontes

dwangmatig seksuele gewoontes

Op jonge leeftijd ontdekte aardige jongens dat seksuele opwinding een goede afleiding was van hun isolement, van onrust, onrealistisch kritiek met hoge eisen tegenover zichzelf en verlatingservaringen. Maar nadat hun sensuele veiligheidsdeken in volwassenheid raakt  hindert het om intieme relaties en bevredigende seks met een ander individu te ervaren.

Door als kind te geloven dat hij slecht was voor het zijn van een seksueel wezen geloofde aardige jongens dat andere mensen zouden denken dat hij een slecht mens was. Seksuele impulsen moesten verborgen en uit het zicht blijven. Maar daardoor gaat seksualiteit niet weg. De primaire behoefte gaat zich zelfs ondergronds gedragen. In het geheim verslaafd aan onwerkelijkheid.

Het telkens herontdekken van zijn drug naar keuze heeft hem jarenlang uren gekost. Kijkend naar foto’s van naakte vrouwen om zichzelf nooit alleen te voelen. Aldoor toevoegen aan een groot netwerk van seksuele relaties met gezichtsloze surfers op internet. Daardoor wil hij zelfs na uitdrukkelijke presentatie van zijn partner, nog meer seks. 

Als vrijgezel valt de aardige jongen bij een beschikbaar meisje telkens terug op een gelijksoortig excuus. Aan de ene kant te moe zijn van het werk om ervoor te gaan. Aan de andere kant bang om gestrest te raken door eisen die het gezinsleven van vraagt. Allebei laten ze weinig beschikbaarheid over voor langzame innovatie van een echt fysiek (aanwezig) persoon-tot-persoonsrelatie.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *