jammer voor de bastaard

Het voelt niet veilig of aanvaardbaar voor een aardige jongen of een man om gewoon te zijn wie hij is. Ze geloofde allebei dat hun moeder een heilige was. 

Samen met mijn moeder klaagden we vaak alsof wij beter waren dan andere mensen. Vooral over mensen zoals mannen. Mannen zoals mijn vader. Vandaag de dag vind ik dingen over mijzelf anders dan mijn moeder ze graag van mij had willen evolueren. 

Doordat mijn moeder steeds harder haar best deed om haar waarheid op de voorgrond te houden onderhield ik een monogame relatie met haar. Hoe had ik beter kunnen weten want tot en met stellen van de juiste vragen kon niemand mij iets anders wijs maken.

De kwaliteit van mijn relatie die ik met mijn levenspartner kreeg werd gemeten aan haar standaard, wat ik van haar leerde. Ik zou alles hebben gedaan om het leven van mijn moeder makkelijker te maken. 

Daar zou ik bijna mijn hele leven aan gewerkt hebben. Welke ervaring liet me steeds onveiliger of slechter voelen? De monogame relatie tussen moeder en zoon kon alleen blijven bestaan omdat de man het toeliet.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *